Grecja patrzy na Hiszpanię, aby uratować swoją logistykę: kluczowy pakt na 2026 rok

Drogowy transport towarów w Grecji staje w 2026 roku w obliczu bezprecedensowej transformacji regulacyjnej napędzanej przez Unię Europejską, floty przewoźników naznaczonej starzeniem się kapitału ludzkiego i z nadzieją związaną ze strategicznym sojuszem z Hiszpanią w celu wzmocnienia konkurencyjności.

Droga pozostaje głównym bohaterem przepływu towarów w Grecji. Flota pojazdów handlowych, która w Unii Europejskiej pod koniec 2024 roku przekroczyła 6,2 miliona sztuk, składa się głównie z ciężkich i lekkich pojazdów przemysłowych, przystosowanych do przewozu wszelkiego rodzaju produktów – od wszechobecnych oliwek i oliwy z oliwek, minerałów, chemikaliów i materiałów budowlanych, po zaopatrzenie wysp.

W obliczu wyzwania logistycznego, jakie narzuca wyspiarska i kontynentalna orografia, hiszpańscy i greccy operatorzy są zgodni, że efektywność i digitalizacja będą kluczem do podniesienia konkurencyjności w 2026 roku.

Jednak profil przewoźników przewożących ten ładunek jest wiernym odzwierciedleniem problemów demograficznych nękających sektor na poziomie europejskim. Grecja nie jest obca niepokojącemu starzeniu się swoich kierowców, ze średnią wieku niebezpiecznie zbliżającą się do granic prawnych. Raport IRU ujawnia, że na poziomie globalnym niedobór profesjonalistów przekracza 3,6 miliona kierowców, a w krajach takich jak Niemcy prawie połowa kierowców ciężarówek ma ponad 55 lat. W odpowiedzi na tę rzeczywistość i debaty o bezpieczeństwie drogowym, Grecja już zaostrzyła kontrole: od stycznia 2026 roku odnawianie licencji dla starszych kierowców odbywa się cyfrowo, ale z dużo bardziej rygorystycznymi badaniami lekarskimi, podczas gdy na horyzoncie UE pojawiają się ograniczenia mobilności dla osób powyżej 65. roku życia.

Ten rok to punkt zwrotny, jeśli chodzi o przepisy ruchu drogowego i dozwolone pojazdy. Wielka rewolucja nastąpi 1 lipca, kiedy UE rozszerzy na samochody dostawcze o masie od 2,5 do 3,5 tony te same wymagania, które do tej pory spełniały tylko ciężkie ciężarówki. Oznacza to obowiązkową instalację inteligentnych tachografów drugiej generacji (G2V2) oraz ścisłe przestrzeganie limitów czasu jazdy i odpoczynku (dziewięć godzin dziennie, 56 tygodniowo i 90 co dwa tygodnie) – środek, który – jak ostrzegają eksperci – może wywołać kolaps administracyjny wśród małych operatorów, jeśli nie otrzymają oni niezbędnego szkolenia.

W tym złożonym kontekście relacja z Hiszpanią jawi się jako strategiczny filar pierwszorzędnego znaczenia dla sektora. Podczas oficjalnej wizyty pod koniec kwietnia 2026 roku hiszpański minister transportu Óscar Puente spotkał się w Atenach ze swoimi greckimi odpowiednikami. Wynikiem było umocnienie „wspólnego stanowiska” wobec UE w celu obrony interesów obu narodów jako potęg portowych południa Europy, zwłaszcza w obliczu konkurencji z północnej Afryki. Ponadto uzgodniono eksport hiszpańskiego „know-how” do Grecji, przy współpracy takich spółek publicznych jak Ineco w modernizacji sieci kolejowej i zarządzaniu ruchem drogowym, otwierając tym samym szeroki kanał dwustronnej wymiany gospodarczej.

Grecka logistyka ze swej strony zmierza w kierunku głębokiej odnowy, aby wchłonąć te zmiany, ze szczególnym uwzględnieniem intermodalności i zrównoważonego rozwoju. Władze inwestują ponad miliard euro w poprawę kolejowych połączeń towarowych w porcie w Salonikach, podczas gdy sektor prywatny wstrzykuje kolejne 500 milionów w nowe centra logistyczne w Attyce, aby zyskać na wydajności. Czołowe autorytety, takie jak Raluca Marian, dyrektor IRU, nie wahają się określić tegorocznego zwrotu regulacyjnego jako historycznego i pilnego, ponieważ po raz pierwszy lekki transport zmierzy się z tak surową kontrolą. Wniosek jest jasny: rok 2026 będzie ćwiczeniem z wytrzymałości i adaptacji dla greckich kierowców ciężarówek, którzy będą musieli udowodnić, że pomimo lat i nowych zasad, puls greckiego handlu nadal bije mocno w ich silnikach Diesla.