Ostateczna liczba ofiar śmiertelnych tragicznego wypadku kolejowego w Adamuz (Kordoba) utrzymuje się w ten wtorek na poziomie 41 osób, co potwierdziły władze. Ciężka praca zespołów ratowniczych trwa nieustannie, o czym świadczy odzyskanie tego samego dnia trzech ciał, które wciąż znajdowały się wewnątrz uszkodzonego pociągu – zadanie wymagające użycia ciężkiego sprzętu.
Ten i tak już przerażający bilans pogarsza udręka związana z 43 zgłoszeniami osób zaginionych, z których niektóre mogą odpowiadać ofiarom już odnalezionym, ale oczekującym na identyfikację.
Obok żałoby, dzień ten naznaczony jest niepewnością co do stanu ocalałych. Według najnowszych informacji 39 osób pozostaje hospitalizowanych w wyniku katastrofy, z czego 13 jest w stanie krytycznym na oddziałach intensywnej terapii (OIOM). Ten ludzki wymiar katastrofy, z dziesiątkami zniszczonych rodzin i rannymi walczącymi o życie, skupia ból narodu, uczucie, do którego dołączyli król Filip VI i królowa Letizia podczas wizyty w Kordobie, uznając „zbiorowy wysiłek” wszystkich służb ratunkowych.
Wśród smutku dochodzenie w celu ustalenia przyczyn postępuje z najwyższą ostrożnością. Jak oświadczył minister spraw wewnętrznych, Fernando Grande-Marlaska, po posiedzeniu Rady Ministrów, „wszystkie hipotezy są otwarte”. Technicy nie skłaniają się jeszcze ku możliwej usterce toru czy samego pociągu, składu Iryo Málaga-Madrid, który początkowo wykoleił się. Komisja śledcza już rozpoczęła inspekcje na miejscu i ustaliła, że konieczna będzie analiza szyn i wózków jezdnych pociągu w laboratorium, co jest drobiazgowym procesem wymagającym czasu.
Równolegle, jako środek nadzwyczajnej ostrożności, ruch na dotkniętych liniach dużych prędkości pozostaje zawieszony. Zarządca infrastruktury kolejowej, Adif, wskazał, że nie będzie mógł ocenić szkód w infrastrukturze, a tym samym przystąpić do jakiejkolwiek naprawy lub odnowienia, dopóki nie zakończą się policyjne i sądowe oględziny w tym obszarze. Ta decyzja, choć dotkliwa dla łączności, podkreśla absolutny priorytet nadany śledztwu, aby uniknąć jakiegokolwiek przyszłego ryzyka.
W ten sposób Hiszpania mierzy się z dniem naznaczonym żałobą i poszukiwaniem odpowiedzi. Podczas gdy zespoły z zaawansowaną technologią i psy tropiące wciąż pracują na miejscu, społeczeństwo z bólem obserwuje, jak nowoczesna infrastruktura, która według Adif przeszła niedawną renowację i wyczerpujące kontrole zaledwie dwa miesiące temu, stała się sceną jednej z najgorszych tragedii kolejowych ostatnich dziesięcioleci. Słowa króla brzmią surowo: „Jak dobre by nie były infrastruktury, wypadki się zdarzają. Ten był bardzo tragiczny”. Cały naród solidaryzuje się z ofiarami i czeka z cierpliwością i rygorem na wnioski, które zapobiegną powtórzeniu się takiej tragedii.