Logistyczne serce Europy szykuje się na zmianę epoki. W obliczu imperatywnej potrzeby dekarbonizacji gospodarki i dostosowania się do rygorystycznych unijnych przepisów klimatycznych, Niemcy organizują bezprecedensową transformację technologiczną w swoim sektorze transportu towarowego.
To nie jest stopniowa korekta, lecz strukturalna przebudowa, która sprawi, że silnik wysokoprężny stanie się przestarzały, zastępując go podwójną ścieżką w kierunku elektryfikacji.
Strategia Niemiec opiera się na dwóch komplementarnych filarach technologicznych. Z jednej strony, elektryczne samochody ciężarowe z akumulatorami (BEV), idealne do dystrybucji miejskiej i regionalnej. Pojazdy te, napędzane dużymi pakietami akumulatorów, oferują zerową emisję bezpośrednią, cichą pracę i niższe koszty konserwacji. Z drugiej strony, dla wyzwania, jakim jest dalekodystansowy transport ciężki, pojawiają się elektryczne samochody ciężarowe na wodorowe ogniwa paliwowe (FCEV). Generują one własną energię elektryczną na pokładzie, łącząc wodór z tlenem, emitując tylko parę wodną i umożliwiając szybkie tankowanie oraz duży zasięg.
Ta technologiczna dwoistość zmaterializuje się w zdywersyfikowanej flocie. W miastach i ich okolicach dominować będą BEV marek takich jak Mercedes-Benz, MAN i Scania. Jednak dla tras międzynarodowych rozwiązanie będzie mieszane: testowane będą elektryczne ciężarówki ładujące się w ruchu za pomocą napowietrznej sieci trakcyjnej na określonych autostradach, podczas gdy wodorowe FCEV o zasięgu przekraczającym 1000 km rysują się jako wielka rewolucja.
W tym scenariuszu szwedzki gigant Volvo Group jawi się nie jako kolejny gracz, ale jako jeden z głównych protagonistów, dzięki swojemu podwójnemu portfolio, które obejmuje modele od miejskich, takich jak FL Electric, po zaawansowany FH Electric i jego rozwój w zakresie ogniw paliwowych.
Sukces tego przejścia zależy od budowy solidnej sieci infrastrukturalnej, której masowe wdrażanie rozpoczyna się w tym roku. W przypadku BEV system będzie mieszany: ładowanie nocne w bazach logistycznych oraz, w trasie, stacje ładowania wysokiej mocy zdolne do dostarczenia energii w mniej niż 45 minut.
Równolegle, wzdłuż głównych autostrad zostaną rozmieszczone korytarze stacji tankowania wodoru, z celem, by żadna ciężarówka wodorowa nie znalazła się dalej niż 150 km od punktu tankowania.
W tym ekosystemie rola Volvo Group jest paradygmatyczna. Jej przywództwo nie opiera się wyłącznie na sprzedaży ciężarówek, ale na oferowaniu kompleksowych rozwiązań, które obejmują studia wykonalności, finansowanie i instalację ładowarek. Dzięki sojuszowi strategicznemu z Daimler Truck, inwestuje miliardy, aby wprowadzić ciężarówki wodorowe do produkcji seryjnej, zapewniając swoją obecność we wszystkich segmentach rynku i ułatwiając transition niechętnym przewoźnikom.
Krótko mówiąc, Niemcy stoją u progu rewolucji tak głębokiej, jak niegdyś przejście od trakcji zwierzęcej do silnika. Od 2025 roku ich drogi będą poligonem doświadczalnym nowego paradygmatu logistycznego, w którym elektryfikacja – za pomocą baterii lub wodoru – oraz marki takie jak Volvo będą wyznaczać tempo.
Ta transformacja nie tylko redefiniuje technologię, ale także umacnia determinację europejskiego giganta, aby przewodzić przyszłości czystego, wydajnego i wolnego od paliw kopalnych transportu.