Ministerstwo Transportu przedstawia Kodeks Dobrej Praktyki: Jakościowy skok dla transportu zawodowego?

W odpowiedzi na historyczne postulaty sektora domagającego się większego bezpieczeństwa, uznania i wsparcia instytucjonalnego, Ministerstwo Transportu i Mobilności Zrównoważonej przedstawiło projekt „Kodeksu Dobrej Praktyki w Kierowaniu Pojazdami na Drogach”. Dokument ten, będący czymś więcej niż zwykłym podręcznikiem, aspiruje do bycia punktem odniesienia dla nadania godności i dalszej profesjonalizacji działalności niezbędnej dla gospodarki. Dobre praktyki, w tym kontekście, wykraczają poza ścisłe przestrzeganie przepisów; odnoszą się do kompleksowego zaangażowania w bezpieczną, efektywną, zrównoważoną i etyczną jazdę, stawiając na pierwszym miejscu zdrowie kierowcy, bezpieczeństwo wszystkich użytkowników dróg oraz ochronę środowiska.

Konkretne propozycje Ministerstwa, szczegółowo opisane w projekcie, są oparte na kilku fundamentalnych filarach. W obszarze bezpieczeństwa ruchu drogowego kładzie się nacisk na zarządzanie zmęczeniem i snem, prawidłowe korzystanie z systemów wspomagania kierowcy (ADAS) oraz procedury postępowania w przypadku incydentów. W zakresie efektywności operacyjnej promowane jest szkolenie z zakresu jazdy ekonomicznej (ekojazdy) i optymalizacji tras. Istotny rozdział dotyczy zdrowia i dobrostanu zawodowca, zawierając zalecenia dotyczące ergonomii, aktywności fizycznej, odżywiania i zdrowia psychicznego. Wreszcie, uwzględniono aspekty kształcenia ustawicznego i cyfryzacji, w tym cyberbezpieczeństwo i obsługę pojazdów połączonych.

Projekt ten nie ma charakteru nakazowego, lecz ma być żywym i uzgodnionym dokumentem. Jego głównym celem na obecnym etapie jest właśnie pozyskanie nowych uwag oraz osiągnięcie dobrowolnej aprobaty i przystąpienia ze strony stowarzyszeń transportowych, związków zawodowych i samych kierowców. Ministerstwo poszukuje opinii sektora w celu dopracowania tekstu, zapewniając, że proponowane praktyki są realistyczne, możliwe do zastosowania i naprawdę przydatne w codziennej pracy zawodowego kierowcy. Jest to zaproszenie do współtworzenia standardu jakości.

Przyjęcie przez sektor transportowy jest, zrozumiale, ostrożne, ale pełne nadziei. Wiele organizacji widzi w tym kodeksie szansę na uwidocznienie i uporządkowanie wymagań stawianych profesji o bardzo wysokiej odpowiedzialności. Kluczem do sukcesu będzie to, aby nie pozostał on jedynie deklaracją intencji, lecz towarzyszyły mu konkretne zachęty, takie jak bonifikaty opłat lub preferencyjny dostęp do określonych form pomocy, oraz aby wiernie odzwierciedlał realne wyzwania drogowe.

Podsumowując, projekt Kodeksu Dobrej Praktyki stanowi ważny krok instytucjonalny w kierunku uznania profesjonalnego kierowania pojazdami za działalność o wysokiej wartości. Jeżeli dialog podczas fazy konsultacji będzie owocny i zyska szerokie poparcie, ten tekst może oznaczać przełom, ustanawiając ramy odniesienia, które połączą administrację, przedsiębiorstwa i pracowników we wspólnym celu: uczynieniu dróg bezpieczniejszą, bardziej wydajną i sprawiedliwą przestrzenią dla tych, którzy sprawiają, że one funkcjonują. Wyzwaniem jest teraz przekształcenie propozycji w narzędzie, które zbiorowość przyjmie z dumą.